"Nar" kelimesinin Türkçe'e çevirisi

(Ar. nār) Ateş, od: Bunda uşşâkı yakan od âkıbet / Nâr-ı İbrâhim gibi gülzâr olur (Niyâzî-i Mısrî). Bülbül güle karşı zâr / Pervâneyi yakmış nâr / Her kulun bir derdi var / Bana Allah’ım gerek (Aziz Mahmud Hüdâyî). 2. Cehennem: Nârı cennet kıldı ana ol celîl (Süleyman Çelebi). Yâ mü’min, tez geç, nûrun benim nârımı söndürür (Eşrefoğlu Rûmî). 3. mec. Ateş gibi yakan duygu: “Nâr-ı hasret.” “Nâr-ı iştiyak.” Pervâne şem’ini uyandıramaz / Başta sevdâ kalbde nâr olmayınca (Karacaoğlan). Nazar et hâl-i perîşânıma bir kerre benim / Yanıyor nâr-ı firâkınla serâpâ bedenim (Enderunlu Vâsıf’tan). N’ola sûzân olursa nâr-ı aşkınla dil-i bî-tâb / Nice bin handân ol şevk ile yanmış kül olmuştur (Leskofçalı Gālib). ѻ Nârına yanmak: Bir kimse yüzünden büyük zarara uğramak, ateşine yanmak: Karac’oğlan söyle sözü utanma / Varıp yâd ellerin nârına yanma (Karacaoğlan). Düştükçe bu husrâna onun nârına yandık (Mehmet Âkif). Dilerim Mevlâ’dan nar tânesinin nârına yanasın der (Eflâtun C. Güney). Nâr-ı beyzâ: Akkor: Nâr-ı beyzâ kesilip öğle zamânında güneş / Tepesinden döküyor beynine âfâkın ateş (Mehmet Âkif’ten).