"İbda" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. bed’ “meydana gelmek, neşet etmek, başlamak”tan ibdā’) Meydana getirme, îcat etme, yaratma.

(Ar. bed‘ “benzeri olmamak, yeni olmak”tan ibdā‘) 1. Yeni ve güzel bir şeyi ilk defa meydana getirme: Eğer maksûdu ancak âhiret olsaydı Yezdân’ın / Ne hikmet vardı ibdâında hiç yoktan bu dünyânın (Mehmet Âkif). 2. edeb. Yeni ve güzel bir eser meydana getirme: Fuzûlî’nin Leylâ ve Mecnûn’u ile Şeyh Gālib’in Hüsn ü Aşk’ı birer ibdâ eseridir (Tâhirü’l-Mevlevî). İbdâda ortaya konulan şeyin fevkalâde güzel olması şarttır (İskender Pala). ѻ İbdâ etmek: Meydana getirmek: Yeni ve müslümanlığa muhâlif olmayan bir Türk medeniyeti ibdâ edebiliyor (Ömer Seyfeddin). Hâsılı, zamandan başka bir kimsenin ibdâ edemeyeceği bir güzellik... (Yahyâ Kemal).