"şifa" kelimesinin Arapça'e çevirisi

Hastalıktan kurtulma, iyi olma, eski sağlığına tekrar kavuşma, onma

(Ar. şifā’) 1. Hastalıktan kurtulma, iyi olma, eski sağlığına tekrar kavuşma, onma: İş bitti, bugün şifâ umup ben / Yok yok diyorum, verem değildi (Abdülhak Hâmit). Geçmişin küllerini eşeleyerek bir şifâ kıvılcımı bulamazsam öleceğim (Safiye Erol). Allah şifâ versin (Burhan Felek). 2. Derman, ilâç, devâ: Şifâ erdi çü Hak lutfu yönünden / Yere döküldü ol kurtlar teninden (Ahmed-i Dâî). Lutfunla ehl-i derde şifâü’l-kulûbsun sen / Dârü’ş-şifâ-i gaybdan ersin şifâ sana (Rûhî-i Bağdâdî). Bekledim bir şifâ gibi ölümü / İçimde onulmaz büyük bir keder (Orhan S. Orhon). ѻ Şifâ bulmak: Eski sağlığına tekrar kavuşmak, iyi olmak, onmak: Dikmen Yıldızı’nın şifâ bulduğuna herkes inanırdı (Aka Gündüz). Tekrar görüştüğümüz vakit tamâmıyle şifâ bulmuştu (Reşat N. Güntekin). Ninelerin rûhu bana imdat etmezse ben şifâ bulmam (Safiye Erol). Şifâ niyetine: 1. İlâç alınırken, bir şey yenilip içilirken “derde derman olması, fayda sağlaması dileğiyle” anlamında söylenen hayır temennîsi sözü. 2. Şifâ olması için, şifâ olsun diye: “Şeker bana yasak ama şifâ niyetine yedim.” Vuslat-ı yâr için ağyâra müdârâ eyler / Zehr içer âşık-ı dil-haste şifâ niyyetine (Bursalı Râgıb Efendi – Ş.A.D.). Şifâ vermek: (Hastayı) Eski sağlığına kavuşturmak, iyi etmek, sağlıklı duruma getirmek. Şifâlar olsun: Biri aksırdığı zaman veya ilâç içilirken, bir şey yenilirken, “Derde devâ olsun, faydalı olsun” anlamında kullanılır. Şifâyı bulmak (kapmak): “Hastalanmak” veya “hastalığı büsbütün artmak” anlamında alay yollu kullanılır. Şifâ-yı sadr: İç ferahlığı, gönül ferahlığı.