"Adak" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Eski Uygurca) [ya-mak (yaymak, sermek) > ya-d-mak > ya-d-ak > ad-mak > ad-ak (yere yayılan şey)] {eT} is. 1. Ayak [İKPÖy.] [Gabain] [Tekin] [Yüknekî] [EUTS] [DLT] [ETY] 2. {ağız} Çocuğun ilk adımları. [DS]

(Türkçe) (< ada-k) Allah’a, örfümüze göre ise aynı zamanda mübârek bir şahsa veya makāma mânevî yardımını dilemek için, bir istek veya dileğin gerçekleşmesi durumunda yerine getirilmek üzere yapılan vaat ve vaat edilen şey, nezir: Gelinin yüzünde ipek duvaklar / Hani adadığın bunca adaklar (Karacaoğlan). İstanbul’un bütün mahallelerinde birer avârız sandığı vardı. Bu sandıkların sermâyeleri vaktiyle halkın teberruâtı ve adakları ile vücûda getirildi (Musâhipzâde Celâl). Dikmen yolları mâbede adak için gidenlerin yollarına dönmüştü (Aka Gündüz). ѻ Adak adamak: Herhangi bir adak vaadinde bulunmak: Ve onların uzun, yorucu seferlerden sağ sâlim dönmeleri için yaşıtları câmilere adak adarlardı (Ahmet H. Tanpınar). Adak kurbanı: Adak olarak kesilen kurban. Adak mevlidi: Çocuk, ev ve iş sâhibi olmak gibi dileklerin gerçekleşmesi durumunda okutulan mevlit.