"Afif" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ‘iffet “kötülük ve günahtan uzak olmak”tan ‘afіf) 1. İffetli, ırz ve nâmusu sağlam: Öyle afif kızın benim yüzümden şüphe altında kalmasını gönlüm istemez (Hüseyin R. Gürpınar’dan). Bir afif âile sessizliği var evlerde / Örtüyor fakrı asâletle çekilmiş perde (Yahyâ Kemal). 2. Doğru, dürüst, sahtekâr olmayan: ...O mes’ud zamanları ve bu merd ü afif müslümanları tahattur ederek kendini zapt edemeyip hüngür hüngür ağlamağa başlar (Mec. Um. Bel.).