"Alev" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(< alav < yalav < Eski Türk. yal-mak “alevlenmek” [?]) [Kelime Eski Türkiye Türkçesi metinlerinde ve bugün halk ağzında alav şeklinde geçmektedir, yazı dilinde l’nin etkisiyle a, e olmuştur; eski metinlerde Arapça zannedilerek aynıyla ‘alev şeklinde de yazılmıştır] 1. Yanan maddelerin üzerinde yukarıya doğru uzanan parlak, ışıklı dil, alaz, yalaz, yalım, şûle: Abdullah Efendi, kızıl alevlerin ve dumanların kepenkler arasından ve çatıdan fışkırdığını görüyordu (Ahmet H. Tanpınar). 2. teşmil. Ateş, harâret: Okudukça gözlerimden sanki yüzüme, göğsüme doğru damla damla alev parçaları saçıldı (Nâmık Kemal). Şilte ve yorgan tutuşmuş gibi vücûdumu alevler içinde hissediyordum (Peyâmi Safâ). 3. Redhouse. Mızrak ucuna takılan küçük bayrak, flama. ѻ Alev alev yanmak: 1. Alevler içinde yanmak: “Ahşap köşk alev alev yanmaya başladı.” 2. mec. (Hastalık sebebiyle) Vücut harâreti yükselerek ateşler içinde yanmak. Alev almak: 1. Tutuşmak, ateş almak: “Perdeler alev aldı.” 2. mec. Telâşlanmak, heyecâna kapılmak: Bir defa alev aldılar mı bir daha önlerine geçmenin imkânı kalmaz (Yâkup K. Karaosmanoğlu). Alev bacayı sarmak: (İş, mesele) Önlenemeyecek bir durum almak, ateş bacayı sarmak. ■ Aslında Türkçe olan alev, Osmanlı Türkçesi’nde bâzan ‘alev (علو) şeklinde yazılmış ve bu kelime ile Farsça kurala göre terkipler yapılmıştır: Alev-gir: Alevlenmiş. Alev-gûn: Alev rengi. Alev-hiz: Alevlenen, parlayan. Alev-nâk: Alevli. Alev-riz: Alev saçan.