"Bakla" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. bāḳilā’dan) 1. İri tâneleri kabuksuz olarak veya fasulye gibi yeşil kabuğu ile pişirilip yenen, yurdumuzda çok bol yetişen besleyici bitki. Vicia faba [Acı bakla, âdî bakla, ak bakla, at baklası, İngiliz baklası, sakız baklası, yahûdi baklası gibi birçok çeşidi vardır]. 2. Bu bitkiden pişirilen yemek: “Bakla ezmesi.” 3. mîmar. Saçak silmelerinde kullanılan, bakla içi biçiminde süsleme. ѻ Bakla açmak (atmak, dökmek): Bakla tânelerini yere atarak aldığı şekillere göre fal bakmak. Bakla falı: Bakla tânelerini yere atarak bakılan fal. Bakla kadar: (Ufak şeyler için) İri, büyük: “Bakla kadar bir pire tuttum.” Baklayı ağzından çıkarmak: mec. 1. Sabrı tükenip o zamâna kadar söylemediği şeyleri söylemeye başlamak. 2. Açıkça söylemekten çekinilen bir şeyi, bir niyet ve isteği ortaya koymak, ağzından baklayı çıkarmak.

(Ar. bāḳilā’dan) 1. İri tâneleri kabuksuz olarak veya fasulye gibi yeşil kabuğu ile pişirilip yenen, yurdumuzda çok bol yetişen besleyici bitki. Vicia faba [Acı bakla, âdî bakla, ak bakla, at baklası, İngiliz baklası, sakız baklası, yahûdi baklası gibi birçok çeşidi vardır]. 2. Bu bitkiden pişirilen yemek: “Bakla ezmesi.” 3. mîmar. Saçak silmelerinde kullanılan, bakla içi biçiminde süsleme. ѻ Bakla açmak (atmak, dökmek): Bakla tânelerini yere atarak aldığı şekillere göre fal bakmak. Bakla falı: Bakla tânelerini yere atarak bakılan fal. Bakla kadar: (Ufak şeyler için) İri, büyük: “Bakla kadar bir pire tuttum.” Baklayı ağzından çıkarmak: mec. 1. Sabrı tükenip o zamâna kadar söylemediği şeyleri söylemeye başlamak. 2. Açıkça söylemekten çekinilen bir şeyi, bir niyet ve isteği ortaya koymak, ağzından baklayı çıkarmak.

(Ar. bāḳilā’dan) 1. İri tâneleri kabuksuz olarak veya fasulye gibi yeşil kabuğu ile pişirilip yenen, yurdumuzda çok bol yetişen besleyici bitki. Vicia faba [Acı bakla, âdî bakla, ak bakla, at baklası, İngiliz baklası, sakız baklası, yahûdi baklası gibi birçok çeşidi vardır]. 2. Bu bitkiden pişirilen yemek: “Bakla ezmesi.” 3. mîmar. Saçak silmelerinde kullanılan, bakla içi biçiminde süsleme. ѻ Bakla açmak (atmak, dökmek): Bakla tânelerini yere atarak aldığı şekillere göre fal bakmak. Bakla falı: Bakla tânelerini yere atarak bakılan fal. Bakla kadar: (Ufak şeyler için) İri, büyük: “Bakla kadar bir pire tuttum.” Baklayı ağzından çıkarmak: mec. 1. Sabrı tükenip o zamâna kadar söylemediği şeyleri söylemeye başlamak. 2. Açıkça söylemekten çekinilen bir şeyi, bir niyet ve isteği ortaya koymak, ağzından baklayı çıkarmak.

(Arapça bāḳilā’dan) 1. İri tâneleri kabuksuz olarak veya fasulye gibi yeşil kabuğu ile pişirilip yenen, yurdumuzda çok bol yetişen besleyici bitki. Vicia faba [Acı bakla, âdî bakla, ak bakla, at baklası, İngiliz baklası, sakız baklası, yahûdi baklası gibi birçok çeşidi vardır]. 2. Bu bitkiden pişirilen yemek: “Bakla ezmesi.” 3. mîmar. Saçak silmelerinde kullanılan, bakla içi biçiminde süsleme.

(Ar. bāḳilā’dan) 1. İri tâneleri kabuksuz olarak veya fasulye gibi yeşil kabuğu ile pişirilip yenen, yurdumuzda çok bol yetişen besleyici bitki. Vicia faba [Acı bakla, âdî bakla, ak bakla, at baklası, İngiliz baklası, sakız baklası, yahûdi baklası gibi birçok çeşidi vardır]. 2. Bu bitkiden pişirilen yemek: “Bakla ezmesi.” 3. mîmar. Saçak silmelerinde kullanılan, bakla içi biçiminde süsleme. ѻ Bakla açmak (atmak, dökmek): Bakla tânelerini yere atarak aldığı şekillere göre fal bakmak. Bakla falı: Bakla tânelerini yere atarak bakılan fal. Bakla kadar: (Ufak şeyler için) İri, büyük: “Bakla kadar bir pire tuttum.” Baklayı ağzından çıkarmak: mec. 1. Sabrı tükenip o zamâna kadar söylemediği şeyleri söylemeye başlamak. 2. Açıkça söylemekten çekinilen bir şeyi, bir niyet ve isteği ortaya koymak, ağzından baklayı çıkarmak.