"Bende" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. besten “bağlamak”tan bende) 1. Kul, köle, abd, memlûk: Kendi sultan değil ammâ ki nice sultânı / Maksadı üzre eder bende gibi isti’mâl (Ziyâ Paşa). 2. Esir, tutsak, bağlı kimse: Bir şarkı parçasıdır, ama ne kadar ibret-âmizdir: “Kimseye ne bende ne efgendeyim” (Ahmet Râsim). 3. Birine mensup olan, onun hizmetinde bulunan, ona tâbi ve taraftar olan kimse: Böyle bir şeyi dâire-i devletinizde hiçbir bendeniz kabul edemez (Ahmed Midhat Efendi). ѻ Bende olmak: Kul, köle olmak, samîmiyetle bağlanmak: Kapında senin bende olaldan güneş ey şâh / Görür gözü ile feleğin tutar elidir (Zâtî). Olmadı bir melîkeye bende (Cenap Şahâbeddin). Bende-i ferman: Emir kulu: Meydân-ı kazâda kûy-i çevkânız biz / Her redd ü kabûle bende-i fermânız biz (Azmîzâde Hâletî). Bende-i direm-hırîde (Bende-i hırîde): Satın alınmış köle. Bende-i halka-be-guş: “Kulağı küpeli esir” mec. İtâatli kimse. ● Bendeniz (İyelik ekinin kalıplaşmasıyle) Kulunuz, köleniz [Nâzik ve mütevâzi konuşmada ben zamiri yerine kullanılır]: Kimse yok, efendim bendenizim (Nâmık Kemal). Bendeniz Hüsnü Gıdıklanmaz (Burhan Felek). ѻ Bendeniz cennet kuşu: (Şaka yoluyle) Ben.