"Fecir" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. fecr) 1. Güneş doğmadan önce ortalığın ağarmaya başladığı vakit, tan vakti: Bekledim tâ fecre kadar gelmedin (Şarkı). Bir türlü yetişemem fecre kadar yürür de (Necip F. Kısakürek). 2. Güneş doğmadan önce gün doğusunda görülen aydınlık, tan kızıllığı: Başka memleketlerde fecri yalnız kırdan şehire sebze ve meyve getirenlerin ahmak gözleri (...) tanır (Ahmet Hâşim). Ötmekte fecre karşı horozlar birer birer (Yahyâ Kemal). Ağır açılan fecirle berâber Ecevit çamlarının tuzlu uğultusundan çıktık (Rûşen E. Ünaydın). ѻ Fecr-i kâzib: Güneş doğmadan önce gün doğusunda görülüp sonra kaybolan geçici aydınlık, birinci fecir: Fecr-i kâzibin donuk, kırmızı sükûneti... (Ömer Seyfeddin). Fecr-i sâdık: Fecr-i kâzibden sonra tan yerinde ufuk boyunca görülen ve gittikçe yayılarak güneşin doğuşuna kadar kesintisiz devam eden aydınlık, hakîkî fecir, ikinci fecir: Şafaklar ferş-i râhın, fecr-i sâdıklar çerâğındır / Hilâlin göklerin kalbinde yer tutmuş otâğındır (Mehmet Âkif’ten). Daha fecr-i sâdık uyanmamıştı (Ömer Seyfeddin).