"Harici" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ḫāric “yasa dışına çıkan, isyan eden” ve nispet eki -і ile ḫāricі) 1. Sıffin savaşı esnâsında hakem tâyinine karşı çıkarak Hz. Ali’ye isyan edenlerden her biri: Münkir Hâricî’nin paslı canına / Kantarlı küfürler atanlardanız (Rûhullah’tan). Ben bende-i ahbâb-ı Resûlullâh’ım / Ne Hâricî’yim ne Şîî-i gümrâhım / Hem bende-i Bû-Bekr ü Ömer Osmân’ım / Hem hâk-i reh-i Alî veliyyullâhım (Esrar Dede). Hâricîler’in müthiş taassubu, müfrit hükümleri ve şiddet hareketleriyle derhal kendini gösterdi (İstanbul Ansk.). 2. (İsim tamlamasının birinci öğesi olarak) Hâricîlik taraftarı, Hâricîlik’le ilgili: “Hâricî propogandası.” “Hâricî savaşları.”

(Ar. ḫāric “dışarı çıkan” ve nispet eki -і ile ḫāricі) 1. Dışla ilgili, dışa âit, dıştan: “Hâricî boya.” “Hâricî görünüş.” Vücut zindeleştikçe hâricî tesîrâta da mukāvemeti artmış (Ahmet Hâşim). Hâricî şekil îtibâriyle Ayasofya’yı kaba bir taslak gibi geride bırakmıştı (Rûşen E. Ünaydın). 2. Dış ülkelerle ilgili: “Hâricî siyâset.” Şimendifer kumpanyalarından, hâricî istikrazların aracılığından gelen komisyonlar... (Sâmiha Ayverdi). 3. Eskiden gündüzlü talebeler için kullanılan tâbir.