"Kilit" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. kilіd < Yun. kleid) [Kelime Orta Türkçe’de kirit biçiminde geçer] Anahtar, düğme vb. bir parça ile işleyen kapatma âleti: “Gömme kilit.” “Asma kilit.” “Fişeli kilit.” Nihâyet bir yerde durduk, kilit içinde dönen bir anahtar sesi... (Refik H. Karay). Ben sürgüsünü çekiyorum ve ikimiz birden kalın, yağlı anahtarı kilidin içinde çeviriyoruz (Yusuf Z. Ortaç). ѻ Kilit adam: Bir işin çözülmesi kendisine bağlı olan kimse. Kilit ağızlığı: Anahtar deliğinin ağzına çivilenen ve ortasında anahtarın girmesine mahsus bir delik bulunan mâdenî levhacık. Kilit altına almak: 1. (Bir şeyi) Kilitli bir yerde saklamak. 2. E. T. Türk. (Bir kimsenin) Girişini çıkışını sıkı kontrol altında tutmak. Kilit dili: 1. Kilidin, anahtarla sürülerek sâbit bir köprü içine girmesini sağlayan kapama parçası. 2. E. T. Türk. Anahtar: Avrat eyitti: Bahçe susadı, durgıl suvar. Yûsuf eyitti: Kilit dili kimin elinde ise suvarmağa ol haklıdır (Kısas-ı Enbiyâ – T. S.). Kilit gibi olmak: Birbirine çok bağlı olmak, kenetlenmek. Kilit kilit üstüne: Çok sıkı şekilde kilitlenmiş; çok iyi korunmuş: Odasında kilit kilit üstüne saklıdır (Sait Fâik). Kilit kürek olmak: Bir yerin her şeyi ile ilgilenip emniyetini sağlamak: Annesi onun evine kilit kürek ve boğazı tokluğuna mükemmel bir kâhya kadın olmuştu (Reşat N. Güntekin). Kilit nokta (noktası): Bütün işlerin bağlı olduğu en önemli yer veya kişi: İktidar değiştikçe kilit noktalara adamlarını getirecek (Burhan Felek). Kilit taşı: Bir kemer veya tonozda en üst noktaya konan ve diğer taşları bağlamaya yarayan taş, anahtar taşı, kenet taşı.