"Lisan" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. lisān) 1. (Ağızdaki) Dil: Bir kez Allah dese aşk ile lisan / Dökülür cümle günah misl-i hazan (Süleyman Çelebi). 2. (Anlaşma vâsıtası olarak) Dil: Türklüğün vicdânı bir / Dîni bir, vatanı bir / Fakat hepsi ayrılır / Olmazsa lisânı bir (Ziyâ Gökalp’ten). Her lisânın incesi, kabası, terbiyelisi, terbiyesizi, düzgünü, doğrusu, muharrefi, bozuk şîvelisi vardır (Hüseyin R. Gürpınar). Kalp kelimesi her lisanda hem sevgi hem de cesâret mânâsına gelir (Ahmet Hâşim). 3. Bir yazara veya devreye âit ifâde tarzı, kelime dağarcığı ve söz diziminin meydana getirdiği o kişi veya döneme has anlatım üslûbu: “Tanzîmat lisânı.” “Servet-i fünun lisânı.” “Mehmet Âkif’in lisânı.” 4. Konuşma biçimi, söyleyiş tarzı: “Lisânı çok kaba.” “Lisânından nereli olduğu anlaşılıyor.” 5. Belli meslek, ilim ve uzmanlık dallarına has kelimelerden oluşan anlatım: “Denizci lisânı.” “Tıp lisânı.” Edebiyat lisânı duvarcılık ve marangozluk tâbîrâtıyle dolmuştu (Ahmet Hâşim). 6. Ana dilden başka olan diğer bir dil: “Lisan dershânesi.” “Lisan öğrenmek.” “Lisan bilmek.” Rumelili’yim, biraz lisan bilirim (Nâmık Kemal). 7. Sözsüz ve yazısız anlatım: “Renklerin lisânı.” “Lisân-ı tabîat.”

(Arapça) Lisanü's-sevre benzeyen, sığırkulağı, ballık, balılak gibi isimlerle de bilinen bir bitki.