"Meftun" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. fitne “şaşmak; saptırmak, sınamak”tan meftūn) 1. Büyülenmişçesine tutkun, vurgun olan (kimse), âşık: Şimdiden Nerîman’a meftun (Hüseyin R. Gürpınar). Kaval çalan çobana oldu görmeden meftun (Cenap Şahâbeddin). Fakat ben bilhassa ona meftundum (Rûşen E. Ünaydın). 2. Çok beğendiği bir şey önünde şaşırıp kalan, şaşkına dönen (kimse), şaşkın, hayran: Zannederim yapmaktan ise yapılmış bir tasvîr-i zî-hayâta meftunsunuz (Sâmipaşazâde Sezâî). Bizans’ın meftûnu olduğunda şüphe olmayan târihçi Charles Dichl (...) bu bahsi, bundan yirmi sene evvel İstanbul’da vermiş olduğu bir konferansta da iyi tasvir etmişti (Yahyâ Kemal). Gamze, Meryem’in insânî hislerinin meftûnu idi (Sâmiha Ayverdi). ѻ Meftun olmak: Gönül vermek, tutulmak, vurulmak, hayran olmak: Yâre meftûn olduğun ağyâra bildirme sakın (Âşık Ömer). Güzelliğine, şecî tavırlarına meftun olarak maiyetine almış... (Ömer Seyfeddin). Sonra dudaklarına ve ağzına meftun oldum (Refik H. Karay).