"Mevkib" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. vekb “yavaş yavaş, dikkatle yürümek”ten mevkib > mevkibe) Atlı veya yaya olarak büyük bir zâtın yanında yürüyen, ona refâkat eden heyet, takım, alay: Hangi cihete firâr edersem / Karşımda dururdu mevkibiyle (Abdülhak Hâmit). Ey şanlı vatan bayrağı, bir gün seni oğlum / Bir mevkib-i zî-heybet-i hürriyyet önünde / Çekmiş görebilseydim (Tevfik Fikret). Mevkibin tâ önünde uzunca birinin başı üzerinde havâleli bir şey gidiyordu (Ahmet Râsim). ѻ Mevkib-i hac: Her yıl hac zamanında pâdişahlar tarafından gönderilen para vb. hediyeleri Mekke ve Medîne’ye götürmek üzere düzenlenen alay, surre alayı. Mevkib-i hümâyun: Bir yere giderken veya şehir içi gezilerinde pâdişâha refâkat eden alay, pâdişah alayı: Sultan Selîm-i evvel, Mısır’dan avdet edildiği esnâda mevkib-i hümâyun Konya’ya dâhil olunca birdenbire şiddetli bir kasırga peydâ olur (Fâik Reşat).

alay, tören, geçit töreni.Bir bölük gürûh-ı insânîye denir, gerek süvârî ve gerek piyâde olsun; ¡alâ-kavlin develere binmiş gürûhuna denir ki develeri ve kendileri müzeyyen ve ârâste olalar, Türkîde alay ta¡bîr olunur; ¡âdetâ âheste ve sükûnuyla seyrleri bâ¡is-i tesmiyedir.