"Nasip" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. naṣb “birine bir şeyden pay vermek”ten naṣіb) 1. Bir kimsenin payına düşen şey, hisse: Âşık âlâm nasîbin yine (Muallim Nâci). Gel sen de huysuzlanma, nasîbine katlan (Safiye Erol). 2. Bir kimsenin elde edebildiği, sâhip olabildiği şey, behre: Yok nasîbin bu temiz benlikten (Orhan S. Orhon). 3. Allah’ın bir kimseye tâyin ve kısmet ettiği şey, tâlih, baht: “Kimse nasîbinden fazlasını alamaz.” “Nasîbinde ne varsa kaşığına o çıkar.” Verdiği nasîbe şükür demeli (Pir Sultan Abdal). Ah anne Anadolu! Ne kanlı ve ne büyük nasîbin varmış (Yahyâ Kemal). 4. Mânevî feyiz [Bilhassa Bektâşîlerde “tarîkata girme, bir Bektâşî babasına intisap etme” anlamında kullanılır]: Ve nasîbinin Hacı Bayram’dan olduğunu anlar; yoldan döner (Ahmet H. Tanpınar). Bektâşî diğer bir Bektâşîye kime mensup olduğunu sorarken, “Nasîbin kimden?” yâhut “Kimden nasiplisin?” der (Abdülbâki Gölpınarlı).