"Vacip" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. vucūb “gerekli olmak”tan vācib) 1. Yapılması gerekli olan, terkedilmesi câiz olmayan husus: Allah adın zikr edelim evvelâ / Vâcib oldur cümle işte her kula (Süleyman Çelebi). Adâleti mufaddal, uhuvveti vâcib... (Âlî Mustafa Efendi). Vâcibdir o lutfa arz-ı şükran (Muallim Nâci). 2. Dînî bakımdan farzdan sonra gelen ve yapılması zarûrî, terki câiz olmayan ilâhî emir (kurban kesmek, bayram namazı kılmak gibi). 3. sıf. Olmaması düşünülemeyen, olması zarûrî olan: İlâhî sensin ol ma’bûd bi’l-hak / Vücûd-ı vâcibin mevcûd-ı mutlak (Sünbülzâde Vehbî). Allah’ın varlığı vâciptir (Mustafa Tahralı). 4. târih. Ulûfe, mevâcib: Yeniçerilerin maaşlarına ulûfe ve ûlefe denildiği gibi resmî defterlerinde de mevâcip ve vâcip ismi de verilmişti (İsmâil H. Uzunçarşılı).