"Vekil" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. vekālet “bir işi birine ısmarlamak”tan vekіl) 1. Başkası adına söz söyleyen veya hareket eden kimse: Onun vekîli sayılırım (Reşat N. Güntekin). Mûsâ Efendi, Humuslu bir Çerkez’dir ve bizim köyün vekîlidir (Refik H. Karay). Büyük dâmat doktor Sâlih Bey kendisini efendinin makbul ve mutlak vekîli kabul eder (Sâmiha Ayverdi). 2. hukuk. Bir kimsenin şahsına vekâleten işlerini görmek üzere yerine bıraktığı ve bu hususta bir belge ile yetki verdiği kimse: “İşin yoksa vekil, paran çoksa kefil ol.” Gayr için olma dü âlemde zelîl / Ne vasî ol ne vekîl ol ne kefîl (Nâbî’den). Kendisi on senedir ne Bursa’ya gitmiş ne akrabalarını görmüş, hatta mallarını bile İstanbul’dan gönderdiği bir vekil vâsıtasıyle sattırmıştı (Ömer Seyfeddin). 3. Bakan, nâzır: “Ticâret vekîli.” “Mâliye vekîli.” “Adliye vekîli.” Bunu, 1926’da Ankara’da bir toplantıda iki vekîlin berâberce oynadıkları zeybeği hatırlayarak söylerdi (Ahmet H. Tanpınar). 4. Bir memurun bir rütbe aşağısında olan yardımcısı: “Genel müdür vekîli.” Alt katta da vekîlin dâiresi (Refik H. Karay). 5. “Her iş kendisine havâle edilen, her işi noksansız olarak idâre eden” anlamında esmâ-i hüsnâdan (Allah’ın en güzel isimlerinden)dır.

(Ar. vekālet “bir işi birine ısmarlamak”tan vekіl) 1. Başkası adına söz söyleyen veya hareket eden kimse: Onun vekîli sayılırım (Reşat N. Güntekin). Mûsâ Efendi, Humuslu bir Çerkez’dir ve bizim köyün vekîlidir (Refik H. Karay). Büyük dâmat doktor Sâlih Bey kendisini efendinin makbul ve mutlak vekîli kabul eder (Sâmiha Ayverdi). 2. hukuk. Bir kimsenin şahsına vekâleten işlerini görmek üzere yerine bıraktığı ve bu hususta bir belge ile yetki verdiği kimse: “İşin yoksa vekil, paran çoksa kefil ol.” Gayr için olma dü âlemde zelîl / Ne vasî ol ne vekîl ol ne kefîl (Nâbî’den). Kendisi on senedir ne Bursa’ya gitmiş ne akrabalarını görmüş, hatta mallarını bile İstanbul’dan gönderdiği bir vekil vâsıtasıyle sattırmıştı (Ömer Seyfeddin). 3. Bakan, nâzır: “Ticâret vekîli.” “Mâliye vekîli.” “Adliye vekîli.” Bunu, 1926’da Ankara’da bir toplantıda iki vekîlin berâberce oynadıkları zeybeği hatırlayarak söylerdi (Ahmet H. Tanpınar). 4. Bir memurun bir rütbe aşağısında olan yardımcısı: “Genel müdür vekîli.” Alt katta da vekîlin dâiresi (Refik H. Karay). 5. “Her iş kendisine havâle edilen, her işi noksansız olarak idâre eden” anlamında esmâ-i hüsnâdan (Allah’ın en güzel isimlerinden)dır. [..]