"arabesk" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fr. arabesque < İtal.) (Kelime, Sanat Kamusunuda bu imlayla yazılmıştır. ) 1. Avrupalılar’ın Araplar’dan aldıkları, daha çok geometrik şekillerden meydana gelmekle berâber dal, yaprak ve Bizans palmetlerinin de yer aldığı, çoğunlukla Arap mîmârîsinde, bir dereceye kadar da diğer İslâm memleketlerinde ve özellikle Mısır’dan İspanya’ya kadar olan binâlarda uygulanmış olan süsleme şekli. 2. teşmil. Girift, iç içe girmiş çizgilerden meydana gelen şekil: Gözlerinin ne tuhaf menevişleri, cilâlı arabeskleri var (Refik H. Karay). Fakat o arabeskler ve hendesî şekiller, bütün o riyâzî gül ve çiçekler, yaldız ve açık kırmızı zeminde mahâretle inceden inceye hesaplanmış, düzenlenmişti (Ahmet H. Tanpınar). 3. mus. Arap mîmârî üslûbuna benzetilmeye çalışılarak iç içe giren nağmelerle son derece süslü şekilde, çoğunlukla piyano için bestelenmiş mûsikî eseri. 4. Arap mûsikîsinde kullanılan orkestra icrâ anlayışının Türk mûsikîsine uygulanmasından doğan ve 20 – 25 yıldır özellikle halk kesimi tarafından dinlenen söz ağırlıklı bir hafif müzik türünün yakıştırma adı: Arabesk, köyündeki saf, tertemiz çevresinden kopmuş, şehre gelmiş, bambaşka bir hayat tarzı ile karşılaşmış, adapte olamamış, sıkıntılara düşmüş, fakat -haklı olarak- şehirli olmaya azmetmiş bir kitlenin dinlediği müzik... Bir kaç yıl sonra bunun da modası geçecektir (Yılmaz Öztuna). 5. sıf. Bu tür süslemelerle bezenmiş olan (eşyâ veya yer): Her türlü fuhşa sahne teşkil eden sedirli, âvîzeli arabesk bir salonun (...) hâsılâtı ile geçiniyor (Ahmet Hâşim). Başının üstündeki altın kakmalı arabesk tunç kandil, ılık bir Lübnan gecesi rüzgârıyle âheste âheste sallanıyor (Refik H. Karay). Çiçek demetleri, frizler ve kordonlar, arabesk levhalar bu cephelerde bâzan yazıya pek az yer bırakır (Ahmet H. Tanpınar).