"bükmek" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Eski Türk. bük-mek “saklanmaya çalışmak”) 1. Kıvırmak, burmak: Hayvan şöyle bir gerildi, zehirli kuyruğunu büktü, vücûdunun üzerinden aşırdı (Refik H. Karay). 2. (Pamuk, yün veya birkaç tel ipliği) Birbirine bura bura sararak tek bir iplik hâline getirmek: “İbrişim bükmek.” “İplik bükmek.” Yeşil ipek yeşil ipek bükeyim / Derdim çoktur ben kimlere dökeyim (Türkü). Her gün pamuk eğirirler bükerler (Ziyâ Gökalp). 3. Eğmek: Kırçıl kaşlı başını sol omuzuna büktü (Yusuf Z. Ortaç). Kara kış selvileri büküp kıracak (Hâlit F. Ozansoy). 4. Katlamak, dürmek: Demirini topraktan çekti, köselesini büktü, çivi kutusunu kapadı, kiriş çanağını sarmaladı (Refik H. Karay). ► Bükmek fiiliyle deyimler: Belini bükmek / Bıyık bükmek / Boyun (Boynunu) bükmek / Burun bükmek / Dudak bükmek / Kulağını bükmek.