"bidat" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. bed‘ “örneksiz olarak yapmak, îcat etmek”ten bid‘at) 1. Sonradan türeyen şey, yeni âdet [Genellikle benimsenmeyen, iyi görülmeyen âdet ve davranışlar için kullanılır]: Bu husus, Mısır ahâlîsinin görmedikleri bir bid’at olduğundan şikâyet etmeleriyle derhal bu şirket yasak olunup her kimin dükkânına askeriyeden biri gelir ise tart ve def’ etmesi ve alıp hâkim ve vâliye götürmesi îlân olundu (Mec. Um. Bel.). En azimli bir milleti bu bid’at / Kılmış böyle irâdesiz kötürüm (Ziyâ Gökalp). Havlıcandan başka ilâç nâmına bir şey bilmeyen, aspirini tango cinsinden bir bid’at addeden babasıyle, aşağı yukarı ilmin son verimleriyle yaşayan oğlu arasında latîfe hiç eksilmezdi (Ahmet H. Tanpınar). 2. din. İslâm dîninde Hz. Muhammed zamânında bulunmayıp sonradan ortaya konan hüküm ve âdet. ѻ Bid’at çıkarmak: Hoş görülmeyen yeni âdet ve davranışlar ortaya koymak: Bunlar bid’at mı çıkaracaklar, âlemi kendilerine mi güldürecekler? (Hâlide E. Adıvar). Bid’at-ı hasene: Şerîata uyan, kabul edilmesinde sakınca olmayan, beğenilebilecek yenilik. Bid’at-ı seyyie: Şerîata uymayan, kabul edilmeyen kötü yenilik.