"boynuz" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Eski Türk. müngüz; kökü kesin olarak belli değildir) 1. Bâzı hayvanların başında bulunan, saldırma ve korunma silâhı olarak kullandıkları, tırnak gibi bir maddeden, sert, sivri, kıvrık, bâzan da çatallı çıkıntı: Sâhibi öküzü bir boynuzundan çekiyor (Refik H. Karay). 2. Bâzı böceklerde başın ön kısmında bulunan ve dokunma yoluyle duymalarını sağlayan çıkıntı. 3. Hacamat yaparken kanı çekmek için kullanılan âlet. 4. Üflenerek çalınan, üzerine delikler açılmış hayvan boynuzundan ibâret çalgı. 5. sıf. Boynuzdan yapılmış: Bunlar çorba, pilâv, tatlı ve hoşaf kaşığı olarak altın, fildişi, boynuz, mercan, abonoz boy boy, renk renk sanat şâheserleriydi (Sâmiha Ayverdi). ѻ Boynuz çekmek: 1. Hacamat yapmak, kan almak. 2. Ağrıya, sızıya karşı vücûda boynuz veya şişe yapıştırmak, şişe çekmek [Kan alınmadan yapıldığı için buna kuru boynuz da denir]. Boynuz dalı: Geyik, karaca, sığır gibi hayvanlarda boynuzun ağaç dalı gibi olan çatallı kısmı. Boynuz kulağı geçmek: (Daha küçük veya geride olan) Büyüğünden, ustasından daha çok başarılı olmak, onu geride bırakmak. Boynuz takmak: (Karısı veya yakını olan bir kadın tarafından) Aldatılmış olmak: Boynuz takmaya sebep aransa hep kocalardır (Ahmed Vefik Paşa). Boynuz taktırmak: 1. (Kadın için) Başka bir erkekle ilişki kurarak kocasını veya bir yakınını aldatmak. 2. (Erkek için) Bir kadınla ilişki kurarak o kadının kocasını veya yakınını aldatılmış duruma düşürmek