"dalmak" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Eski Türk. tal-mak “(topa) vurmak”) (-e) 1. Bir şeyin dibine doğru gitmek, içine doğru sokulmak, gömülmek: “Denize dalmak.” “Çamura dalmak.” Suya dalmış zavallı hayvanlar (Tevfik Fikret). 2. (Dalgıç ve denizaltı için) Belli bir amaçla denizin dibine inmek. 3. Hızla girmek, girivermek: Deli Husrev bir sarhoş gibi Kraçin’in alayına dalmış, kesiyor, kesiyor... (Ömer Seyfeddin). Daldı Ömer bir selâm verip içeri (Mehmet Âkif). Hücresinden çıktı ve beşinci kısmın yüz küsur mevcûdu arasına daldı (Burhan Felek). 4. mec. Başka bir şeyle ilgilenmeyecek şekilde kendini bir şeye vermek, yalnız o şeyle ilgilenmek, kendini ona kaptırmak: “Eğlenceye dalmak.” “İlme dalmak.” “Lâfa dalmak.” ♦ (–) 5. Uyumaya başlamak, uykuya varmak: Hemen koltuğumun üstünde dalar giderdim (Ömer Seyfeddin). Fakat yine sabah oldu, dalmışım (Hâlide E. Adıvar). Yattı uykuya daldı / Göğsü açıldı kaldı (Orhan S. Orhon). 6. (Hasta için) Kendinden geçmek, kendinden geçip uyumak: Susalım yolcu, hastamız daldı (Hâlit F. Ozansoy). 7. Kendini düşünce ve duygularına kaptırıp çevresini farketmeyecek hâle gelmek, dalgın bir durum almak: