"din" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. dіn) 1. İnsanların yaratıcı olarak kabul ettikleri üstün güce olan îmanlarını, ona yapacakları ibâdetlerin bütününü ve bu îmâna göre davranışlarının nasıl olması gerektiğini düzenleyen inanış yolu: Din, millet, pâdişah aşkını kalbinde duyanlardandı (Ömer Seyfeddin). En güzel mâbedi olsun diye en son dînin / Budur öz şekli hayâl ettiği mîmârînin (Yahyâ Kemal). Yurt için, din için, şehitlik için / Dövüşüp müslümanca ölmüşler (Orhan S. Orhon). 2. Îman, inanç. ѻ Din adamı: 1. Din görevlisi. 2. Din âlimi. Din diyânet: Din ve dindarlık: “Hiç birinde din diyânet kalmamış.” Din görevlisi: İmamlık, vâizlik, müezzinlik vb. dînî hizmetleri yerine getiren kimse, din adamı. Din kardeşi: Aynı dinden olan kimse. Dinden (Dinden îmandan) çıkmak: 1. Yolunu şaşırmak, kâfir olmak. 2. teşmil. Ne yaptığını bilmeyecek, dînin istemediği şeyleri yapacak kadar öfkelenmek, çok sinirlenmek. Dinden îmandan olmak: Dînine, îmânına zarar verecek şekilde davranmak. Dîne dâvet etmek: Bir dîni kabul etmeye çağırmak: İmdi evvelâ Allahu Taâlâ’nın emriyle sizi dînimize dâvet ederiz (Kâtip Çelebi’den Seç.). Dîni bütün: Dînine bağlı, îmânı sağlam: Ali din uğruna sancağın açtı / Dîni bütünleri ayırdı seçti (Karacaoğlan). Debreli Rüstem Efendi dîni bütün bir müslüman (Yusuf Z. Ortaç). Dîni gibi bilmek: Çok iyi ve çok kesin bilmek. Dîni îmânı para: Paradan başka şey düşünmüyor.

نظام عقائدي مقدس