"emek" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Eski Türk. emgek “zahmet, eziyet” < emge-mek “eziyet çekmek”) 1. Bir işin yapılması için harcanan beden veya kafa gücü: Ya onun da bir emeği yok mu bu Türk ilinde (Ziyâ Gökalp). Emeğine karşı câizesini alıp hanımları etekleyen (...) bu misâfirlerin biri giderken yerine bir başkası veya başkaları gelir (Sâmiha Ayverdi). 2. Beden ve kafa gücü harcanarak yapılan uzun ve zahmetli çalışma, mesâî, sa’y, ceht: Allah bin bir bereket versin, bizim emeğimiz boşa gitmedi (Reşat N. Güntekin). Ayırmaya çalışmak ikisini boş emek (Fâruk N. Çamlıbel). Emekle, zevkle yetiştirilmiş gül bahçeleri gibi onlar da kaybolmuştu (Ahmet H. Tanpınar). ѻ Emek çekmek (harcamak, sarfetmek): Bir şeyin olması için çalışmak, zahmet çekmek: Çektiğin emekleri helâl et (Nâmık Kemal). Bîhûde mi çektiği emek (Muallim Nâci). Çiftini sür, bugün biraz emek çek (Mehmet E. Yurdakul). Emek vermek: (Bir şey üzerinde) Uzun zaman çalışmak, uğraşmak: Çok emekler verdim hep zâyi oldu / Cesedim içinde candan usandım (Karacaoğlan). Emeği geçmek: Üzerinde emeği bulunmak, bir işin olmasına yardımı dokunmak.