"epsem" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Çağatay. ebsim [?]) 1. Dilsiz, konuşmayan, ebkem. 2. Sessiz, susmuş: Kal’ada kâfir durur epsem kamu / Ne çıkar taşra ne öttürür boru (Enverî – T. S.). Bir tuzağa tutulursan epsem dur (Pir Sultan Abdal). Karac’oğlan otur epsem / Şimdi sende de var noksan (Karacaoğlan). ѻ Epsem olmak: Ses çıkarmamak, susmak: Kenz-i mahfîdir hakîkat ey Nesîmî epsem ol / Sırrını fâş eyleme bu yolda çok gümrâh var (Nesîmî). Epsem ol dedi, epsem oldu (Ahmed Bîcan). Epsem olun, bunlar bizim misâfirlerimiz (Evliyâ Çelebi – T. S.).