"huccet" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ḥuccet) 1. Delil, vesîka, senet, belge. 2. Şerîat mahkemeleri kadıları tarafından düzenlenen resmî belge: Münâsibdir sana ey tıfl-i nâzım hüccetin al gel / Beşiktaş’a yakın bir hâne-i vîrânımız vardır (Nedim’den). 3. mantık. Bir önermenin doğruluğunu ispat etmeye yarayan ve daha önce doğru diye kabul edilen önerme, tanıt. ѻ Hüccet akçesi: Eskiden mahkemelerde kadıların verdiği hükmü bildiren îlâmlardan alınan para. Hüccetullah: 1. İnsanların doğru yolu bulmaları için Allah’ın ortaya koyduğu delil. 2. tasavvuf. İnsân-ı kâmil.