"inat" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ‘and “gerçeği bildiği halde reddetmek”ten ‘inād) 1. Dediğinden vazgeçmeme, ayak direme, direnme: Anlamaya başladığı Arapça’yı küçüçük kafasında beliren bir inatla konuşmayarak sustu (Refik H. Karay). Müdür, ihtiyar memurun inâdını kıramayacağını anlayınca, “Hocam, bâri size başka türlü bir yardımda bulunmama müsâade edin” dedi (Reşat N. Güntekin). Bir bey için fenâ olan şeylerin dördüncüsü inattır (Ahmet Kabaklı). 2. sıf. İnat etme huyunda olan (kimse), inatçı: “İnat adam.” 3. zf. Bir kimseye veya şeye karşı olarak: “Soğuğa inat kapıları ardına kadar açtı.” Zincirlere kelepçelere inat / Kanatlarımı açmak zamânıdır (Câhit S. Tarancı). Bomboş vatana inat / Matana doğru gitsem (Necip F. Kısakürek).