"ipek" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Eski Türkçe yıp > yip “ip”ten küçültme ekiyle yip+ek) 1. İpek böceği kozasından elde edilen ve dokumacılıkta kullanılan çok ince parlak tel: “Bir çile ipek.” “Sarı ipek.” Bulutların ipek gölgesi / Çocukların yüzünde hışırdıyor (Câhit S. Tarancı). İpek ve baharat yolları hemen hemen ellerinde gibiydi (Ahmet H. Tanpınar). ♦ sıf. 2. Bu telden yapılmış: Ve sırma işlemeli ipek peşkirlerle dudaklarımızı kuruttuk (Ahmet Hâşim). Yüksek ipek şiltelere diz çökmüş yorgun vezirler (Ömer Seyfeddin). İpek çoraplar alayım sana (Orhan V. Kanık). 3. mec. Bu teller gibi yumuşak ve parlak olan: Orada bir çocuk kadar zayıf sarışın bir kız ipek kollarını Hasan’ın boynuna atmış ağlıyordu (Hâlide E. Adıvar). Gel, ipek saçların menekşe saçar (Hâlit F. Ozansoy).

Prizren ve Priştina livası, Üsküb eyaletinde, Yukarı Arnavutluk'ta, Avrupa Türkiyesinin vilayeti. Yaklaşık 8000 kişidir. (1863) Bugün Peja (Peć) adıyla anılan İpek, Kosova’nın Metohija kesiminin (Obština) merkezi olup nüfusu 30.000’den biraz fazladır. Bistrica nehri üzerinde denizden 540 m. yükseklikte kurulmuştur. Kuzey Arnavutluk Alpleri’nin eteklerinde Metohija ovasının kenarında yer alır. Arnavutluk sınırı buranın 20 km. güneybatısındadır. Şehir yoğun müslüman-Arnavut nüfusu, birçok cami ve faal tekkeleriyle dikkat çeker. 1456-1912 yılları arasındaki Osmanlı hâkimiyeti döneminde, Dukagin sancağında önemli bir kasaba oluşunun yanı sıra Kuzey Arnavutluk’taki Leş liman şehriyle birlikte sancak beyinin ikametgâhı da olmuştur. Metohija ovasına doğru Makedonya, Sırbistan ve Bosna ile yol bağlantısı bulunmaktadır. Batıya doğru ise dağlık kesimdeki yollarla Karadağ’a (Montenegro) ve güneyde Arnavutluk kıyılarına İşkodra’ya (Shkodër, İskenderiye) ulaşılır.