"kem" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. kem) 1. Kötü, fenâ, değersiz, âdî: Kem söz, kalp akçe sâhibinindir (Atasözü). Erenler evinde kem söz söylenmez (Pir Sultan Abdal). Sevdiğim sözlerin cânıma bestir / Eğer kem söylersem dilimi kestir (Karacaoğlan’dan). Bu zamanda asilzâde az kaldı / Şimdi doğmaktadır kem kem üstüne (Gevherî). 2. Eksik, noksan, az: Emr-i Hak’tan kılmadı kem hîç harf (Süleyman Çelebi). Bînamâzın mürüvveti kem olur (Âlî Mustafa Efendi). ѻ Kem göz (nazar): Baktığı şeye kötülük getiren, hasetle bakan göz: Allah da sizi kem gözden korur (Reşat N. Güntekin). Üzerimize dikilmiş kem gözler, arkamızdan uzanmış münâfık diller... (Yusuf Z. Ortaç). Öyle ya, köşesi bucağı tıklım tıklım kıymetli eşyâlarla dolu olan bu sandık odalarını kem gözlerden saklamak elbette onların da işlerine gelirdi (Sâmiha Ayverdi). Kem gözle (nazarla) bakmak: (Birine karşı) Kötü niyet beslemek, kötü gözle bakmak: Yol erinin kem nazarla bakması gereken bir şey varsa o da nefsidir, nefsinin kötü dilekleridir (Abdülbâki Gölpınarlı). Hıristiyan Avrupa’nın mezheplere tanıdığı bu berâberlik yine de tatbîkatta aksamakta ve ayrı mezhep sâlikleri hâlâ iki başlı bir taassupla birbirlerine kem gözle bakmakta... (Sâmiha Ayverdi). Kem söz: Kötü söz: Kem göz sâhibinindir (Atasözü). ■ Başına geldiği kelimelere “kötü, değersiz; eksik, az” anlamları katarak Farsça usûlüyle birleşik sıfatlar yapar: Kem-akl: Akılsız, ahmak. Kem-asl: Aslı bozuk, değersiz, asâletsiz. Kem-ayar: Ayarı bozuk, karışık, noksan (altın veya gümüş sikke). Kem-bahâ: Kıymeti az, kıymetsiz: Müverrihlerimiz, maatteessüf kıymettar ile kem-bahâyı temyizde o kadar lâkayt ki... (Cenap Şahâbeddin). Kem-baht: Tâlihsiz.