"kement" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. kemend) 1. Uzaktaki bir kimseyi veya şeyi çekip yakına getirmek için atılan ucu ilmikli ip [Eskiden savaş âleti olarak kullanılırdı]. 2. Eskiden îdamlarda kullanılan ilmikli yağlı kayış: İşte kemend işte boynum asarsa (Pir Sultan Abdal). Cebecibaşı dinsizi elinde kemend merhûmun üzerine kemend attı (Kâtip Çelebi’den Seç.). 3. Geyik vb. hayvanlara takılan yular. 4. (Dîvan edebiyâtında) Sevgilinin saç kıvrımı: Kemend-i kâkül ü zülfüne her bâr / Dil-i bîçâreyi berdâr ederler (Hisâlî’den). 5. okçuluk. Yay kurmakta kullanılan deri veya örgü kuşak. ѻ Kement atmak: Kemendi ucundan tutup birkaç kere döndürdükten sonra ilmiği yakalanmak istenen şeye geçecek şekilde fırlatmak: Kemend atıp yollarımı bağlama (Karacaoğlan).