"kerata" kelimesinin Arapça'e çevirisi

Kendisine sadık olmayan bir kadınla evli bir erkek, özellikle durumdan haberdar değilse ve razı değilse.

(Yun. kerata “boynuzlar”) 1. Pezevenk, deyyus, boynuzlu [Küfür sözü olarak kullanılır]: Uşak... “Efendim, ben bindirecektim, fakat (kâhyayı göstererek) şu kerata bırakmadı” demiş (Fâik Reşat). Eski hâlim olsa keratanın kemiklerini kırmayı bilmez değilim, ama gel gör ki ortada kız var (Fahri Celâl). 2. Sevgi ifâdesi olarak da kullanılır: Keratalar, ne de çıkılması zor yerlere yumurtluyorlar (Sait Fâik). Getirmemişler tabiî, akıllıdır kerata; bakma şâir olduğuna (Târık Buğra). 3. Ayakkabı çekeceği [Genellikle boynuzdan yapıldığı için bu adı almıştır].