"keyfiyet" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. keyfe “nasıl, nice”den yapma mastar eki -iyyet ile keyfiyyet) 1. Bir şeyin taşıdığı şu veya bu hal, nasıl ve ne türlü olduğu, varlıklar arasındaki farkları meydana getiren durum, vasıf, nitelik: Meleke insanda yerleşmiş, kökleşmiş bir keyfiyettir ki çabuk kaybolmaz (Kâtip Çelebi’den Seç.). 2. İş, mesele, husus, vaziyet: Veli Koca selâmlıkta dizginleri kavi tutup oğlanı salıvermezken keyfiyet sarpa sarmaya başladı (Safiye Erol). Pâdişâhın sâdık adamları keyfiyetin vehâmetini anlatmak istedikçe bu yumuşak hükümdar işin kansız olarak hallini Köse Mûsâ Paşa’ya havâle ediyordu (Sâmiha Ayverdi). Yâver Bey keyfiyeti arzetmiş, binmiş, yola devam etmişler (Mukbil Özyörük).

Şartlar ve hâle bağlı olan konum veya statü.