"kile" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. keyl “ölçmek”ten keyle) Tahılın türüne, kullanıldığı yere ve zamâna göre ağırlığı değişen ölçek: Odanın ortasındaki sular ambardan boşanıp kileye akan buğday gibi hışıldıyordu (Refik H. Karay). Kile... nitekim Ortaçağ sonlarında Diyarbakır, Arapkir ve Çermik’te resmî İstanbul kilesinin yarısı büyüklüğündedir (Orhan Ş. Gökyay). Amma ben sana son söz dört kile de tohumluk sarı buğday vereyim, çavdarı mavdarı yok (Târık Buğra).