"leim" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. levm “kınamak”tan le’іm) 1. Alçak, aşağılık (kimse, şey): Nice zaman idi aksine döndürüp feleği / Cefâyı âdet edinmişti rûzigâr-ı leîm (Nef’î’den). Ah ne leimmiş, bilemez idim (Ahmed Vefik Paşa). 2. Kendisi de yemez, başkasına da yedirmez derecede cimri olan (kimse): Tutalım kul leimdir / Efendisi kerimdir (Aziz Mahmud Hüdâyî). Leîme renciş-i hâtır verir kerem etmek (Şeyhülislâm Yahyâ). Ta’n u teşnîe sezâ-vâr olsa da şahs-ı leîm / Mücrim olsun mu taleb-kârın kusûrundan kerîm (Şâir Eşref).