"mebus" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ba‘ѕ “göndermek; yeniden diriltmek”ten meb‘ūѕ) [Kelimenin 1. anlamı, Fr. député karşılığı olarak XIX. yüzyılın ikinci yarısında Türkçe’de ortaya çıkmıştır] 1. Milletvekili: Şimdi mebus değilim, politikayı da bıraktım (Refik H. Karay). Şüphesiz devam edecekti. Fakat Rize mebûsu Rauf Bey odaya girerek protokolü hatırlattı (Ahmet H. Tanpınar). ♦ sıf. 2. Gönderilmiş, gönderilen, yollanan: Hak seni milletin ihyâsına etmiş meb’ûs / Dehenin mûcize-gûdur sühanın sihr-i helâl (Şinâsî’den). 3. din. Allah tarafından peygamberlik göreviyle gönderilmiş olan (kimse) peygamber, nebî, resul: Olıcak fahr ile meb’ûs o nebî (Sünbülzâde Vehbî). 4. Yeniden diriltilmiş, can verilmiş, ihyâ edilmiş.