"ruhsat" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ruḫṣat) 1. İzin, müsâade. 2. Bir işe izin verildiğini bildiren belge, ruhsatnâme: “Ruhsatı olmayan inşaat mühürlenir.” “Ehliyet ve ruhsat kontrolü.” 3. din. Mâzereti olan bir kimsenin kolaylık olmak üzere bâzı dînî hükümlerden muaf tutulması (yolculukta oruç tutmama gibi). Karşıtı: AZÎMET: Ârife küfr olan ma’nâ câhile göre ruhsat olur (İsmâil Hakkı Bursevî). Zîrâ ruhsatlar dahi azîmetler gibi müsteclib-i mahabbet ve müstelzim-i ecr ve sevabdır (İsmâil Hakkı Bursevî). ѻ Ruhsat almak: İzin almak: Tevfik Efendi (...) tahrîrat müdürü iken kendi gibi üç beş memur ile on gün için vâliden ruhsat alıp Ekşisu’ya giderler (Fâik Reşat). Bir matbaacı, öyle bir kitabı veya makāleyi ne sâhibinden ne de devletin bu husûsa memur eylediği Maârif Nezâreti’nden ruhsat almaya ihtiyaç görmeksizin basar (Ebüzziyâ Tevfik). Ruhsat vermek (buyurmak): İzin vermek: Harâb eyler cihânı serteser âşûb-ı fitneyle / Kerem kıl verme ruhsat gamze-i mekkâra gel cânâ (Fıtnat Hanım). Eğer ben âha ruhsat versem âteş-zâr olur âlem (Muallim Nâci). Ağanın odasına girip, “Efendim, avdetime ruhsat buyuruldu, gidiyorum” diye ağanın eteğini öpüp karşısında durur (Fâik Reşat). Şevketli pâdişâhımız sana ruhsat buyurdu (Sâmiha Ayverdi).