"tevbe" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. tevbe) 1. İşlediği bir hatâdan, suç veya günahtan pişmanlık duyup bir daha yapmamaya karar verme: Âdem’in Hak tevbesin kıldı kabul (Süleyman Çelebi). Tevbe yâ Rabbi hatâ râhına gittiklerime / Bilip ettiklerime bilmeyip ettiklerime (Şeyh Gālib’den). Bizim artık dünya gāilesi ile uğraşacak vaktimiz kalmadı. Tövbe zamânımızdır (Ömer Seyfeddin). 2. Bu karârı ifâde eden söz: Gönlümde günah işlemeye istek var / Dildeyse gezer tövbe ile istiğfar / Hâlimle sakalımdan utandım billâh / Affeyle benim şu tövbemi yâ gaffar (Tâhirü’l-Mevlevî). Bana söylediği bu yalan için kim bilir şimdi kaç tövbe ve istiğfar çekecek (Yusuf Z. Ortaç). 3. ünl. Bir daha yapmam: Oldu bir kere, acemilik, bir daha mı? Tövbe!... (Burhan Felek’ten).