"gevrek" kelimesinin Farsça'e çevirisi

(Eski Türk. kevrek < kevre-mek) 1. Kolay kırılıp ufalanan: “Gevrek börek.” “Gevrek simit.” Sanki bizim vücûdumuz da birer gevrek kabuktan ve kanattan ibâretti (Refik H. Karay). Kel Derviş, çocukluğunda cambazlık ettiğinden sırasında en gevrek çalıları gölge gibi patırtısız açacağını, nöbetçiyi gaflette bastıracağını söylemişti (Kemal Tâhir). 2. (Ses ve kahkaha için) Canlı, şen, şakrak: Gevrek billûr sesiyle birteviye konuşuyordu (Refik H. Karay). Gevrek kahkahalarla başına uzun bir baş örtüsü almış, sırtına bol bir manto giymiş Gülistan içeri girdi (Ahmet H. Müftüoğlu). Hüsam Efendi (...) gevrek bir kahkahadan sonra anlattı: Yâhu, ben bu meredi seksen iki târihinden beri zıkkımlanırım (Fahri Celâl). 3. i. Kıtır kıtır yenen bir çeşit kuru çörek: Her köşeye buhurlar serpti, bir diğeri gevrek dağıttı (Hüseyin C. Yalçın).