"kimya" kelimesinin Farsça'e çevirisi

Maddenin yapısını, özelliklerini, tepkimelerini araştıran ve uygulayan bilim dalıdır.

(Ar. kіmiyā’ < Yun. khēmia) 1. Cisimlerin atom ve molekülleri bakımından yapısını, birbirine etkisini ve bunların birleşim ve dönüşümlerini inceleyen ilim. 2. eski. Bakır, kurşun vb. âdî mâdenleri iksir denilen maddeyi ilâve ederek gümüş veya altına dönüştürme ilmi, eski kimyâ, alşimi2, simyâ1: Kîmyâ sanma ki san’atla olur / Mu’cizeyle yâ kerâmetle olur (Nâbî’den). Kimyâ mu’cize-i Mûsâ’dır / Gayrı kimse ona olmaz kādir (Sünbülzâde Vehbî’den). İlm-i simyâ tâbiri halk arasında eski ilm-i kimyâ mukābili olarak kullanılır (Âgâh S. Levent). Eski kimyâ ilminin modern kimyâ ile hiçbir alâkası yoktur (İskender Pala). 3. tasavvuf. Kişinin âdî mâdenler mesâbesinde olan nefs-i emmâresini tasfiye ederek altın mesâbesindeki güzel ahlâk ve kemâle dönüştürme yolu: Umaram hâlis ola zer gibi bu kalb-i siyâh / Kîmyâdır bilirem sohbeti dervîşlerin (Ahmed Paşa). Kîmyâ-yı aşka biz mâlikleriz tâlib bize / Bir kara toprak ise altun eder iksîrimiz (Hayâlî). 4. mec. Ender bulunan kıymetli şey, iksir: Kîmyâdır ki kalbi hâlis eder / Cevher-i lâ ilâhe illallah (Şeyhî). Kîmyâ oldu bugün ma’nâ eri / Cismi yok dillerde kuru adı var (İsmâil Hakkı Bursevî). Eski şâirler kimyâ ve iksir kelimelerini çok defa kıymet ve nedretten kinâye olarak kullanılar (Âgâh S. Levent).

(Ar. kіmiyā’ < Yun. khēmia) 1. Cisimlerin atom ve molekülleri bakımından yapısını, birbirine etkisini ve bunların birleşim ve dönüşümlerini inceleyen ilim. 2. eski. Bakır, kurşun vb. âdî mâdenleri iksir denilen maddeyi ilâve ederek gümüş veya altına dönüştürme ilmi, eski kimyâ, alşimi2, simyâ1: Kîmyâ sanma ki san’atla olur / Mu’cizeyle yâ kerâmetle olur (Nâbî’den). Kimyâ mu’cize-i Mûsâ’dır / Gayrı kimse ona olmaz kādir (Sünbülzâde Vehbî’den). İlm-i simyâ tâbiri halk arasında eski ilm-i kimyâ mukābili olarak kullanılır (Âgâh S. Levent). Eski kimyâ ilminin modern kimyâ ile hiçbir alâkası yoktur (İskender Pala). 3. tasavvuf. Kişinin âdî mâdenler mesâbesinde olan nefs-i emmâresini tasfiye ederek altın mesâbesindeki güzel ahlâk ve kemâle dönüştürme yolu: Umaram hâlis ola zer gibi bu kalb-i siyâh / Kîmyâdır bilirem sohbeti dervîşlerin (Ahmed Paşa). Kîmyâ-yı aşka biz mâlikleriz tâlib bize / Bir kara toprak ise altun eder iksîrimiz (Hayâlî). 4. mec. Ender bulunan kıymetli şey, iksir: Kîmyâdır ki kalbi hâlis eder / Cevher-i lâ ilâhe illallah (Şeyhî). Kîmyâ oldu bugün ma’nâ eri / Cismi yok dillerde kuru adı var (İsmâil Hakkı Bursevî). Eski şâirler kimyâ ve iksir kelimelerini çok defa kıymet ve nedretten kinâye olarak kullanılar (Âgâh S. Levent).