"Kefen" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. kefen) Gömülmek için hazırlanan bir müslüman ölüsünün kabre konmak üzere yıkandıktan sonra sarıldığı amerikan bezi, kefin: Ulu terziler gelmiş kefenim biçer (Pir Sultan Abdal). Osmanlılar’ız, ziynetimiz kanlı kefendir (Nâmık Kemal). Bir kanlı kefen içinde handan (Cenap Şahâbeddin). ѻ Kefen parası: Ölüm durumunda zorunlu masraflar için ayrılmış, dokunulmaması gereken para. Kefen soyucu: 1. Mezar açıp ölülerin kefenini çalan aşağılık hırsız, ölü soyucu. 2. teşmil. Çok hasis, çok aç gözlü, aşırı derecede tamahkâr kimse. Kefeni boynunda: Her an ölüme hazır durumda. Kefeni yırtmak: Ağır bir hastalığı atlatıp iyileşmek, ölümün eşiğinden dönmek: Çok hastalık geçirmiş, birkaç defa kefen yırtmış, ölüp ölüp dirilmiş... (Reşat N. Güntekin). Neyyir Bey kefeni yırtmıştı (Reşat N. Güntekin). Kefenin cebi yok: “Hasislik etme, ölürken yanında hiçbir şey götüremezsin” anlamında cimri kimselere söylenen söz.

Gömülmek için hazırlanan bir müslüman ölüsünün kabre konmak üzere yıkandıktan sonra sarıldığı bez, kefin