"Medeni" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. medіne “şehir”in nispet eki -і almış şekli medenі) 1. Medeniyetin sağladığı imkânlardan yararlanan, medeniyetle ilgili, uygar, mütemeddin (kimse): Şirin, medenî bir yer (Reşat N. Güntekin). Zerre kadar mübâlağa etmeksizin diyebiliriz ki o asırlarda Türklüğün medenî kābiliyeti Latinler’in medenî kābiliyetinden yüksekti (Yahyâ Kemal). 2. Şehre âit, şehir halkından olan, şehirde yaşayan, şehirli (kimse): Bunlar, Zeyneb’in beldesini gezmeye giden medenî seyyah kervanlarıdır (Refik H. Karay). 3. mec. Görgülü, terbiyeli (kimse), kibar, nâzik: Ah Kenan, sen ne kadar nâzik ve medenî idin (Ömer Seyfeddin). Yabancı bir işgal kuvveti olmalarından dolayı hoş görünmemekle berâber İtalyanlar’ın halkımıza karşı davranışları en medenîsiydi (Hâlide E. Adıvar). 4. din. Hicretten sonra Medîne’de nâzil olan âyet ve sûreler için kullanılır. ѻ Medenî hal: Bir kimsenin ad, yaş, cinsiyet, ikāmetgâh, evlilik, vatandaşlık gibi yaşadığı topluluk içindeki yerini belirlemeye yarayan ve hukūkun güvencesi altında bulunan nitelikleri. Medenî hukuk: Şahıs, âile, eşyâ, mîras ve borçlarla ilgili hukuk dalı. Medenî kānun: Şahıs, âile, eşyâ ve mîras hukūkuyle ilgili münâsebetleri düzenleyen kānun. Medenî nikâh: Devletin nikâh kıymaya yetkili kıldığı belediye reisi, muhtar, evlendirme memuru gibi resmî bir şahıs tarafından kıyılan nikâh.