"Raht" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. raḫt) [Kelime Türkçe’den Sırpça ve Bulgarca’ya da geçmiştir] 1. At takımı, eyer takımı: Hâkimin oğlu maslahat anı gördü kim müsülmanlar atlarıyle, rahtlarıyle şehre gireler (Darir). Umar boynunda yârin sâid-i sîmînini Nâbî / Semend-meşreb rehvârına bir sîm raht ister (Nâbî). Sonra kapıcıbaşı cevâhirle murassa divit, raht, kılıç ve gaddâre misillü hedâyâları bârgâh-ı sultânîye takdim eder (Mec. Um. Bel.). 2. Yola çıkarken alınan eşyâ, yol malzemesi: Mecnûn ana verdi cümle rahtın / Pâk eyledi berkten dırahtın (Fuzûlî). 3. Her türlü ev eşyâsı, elbise ve süs malzemesi: Sûreti nakşı ansızda göründü gözüme / Tâc u taht u raht u bahtı eyledim zîr ü zeber (Hoca Mes’ud). Dü âlemden kamu taşra kuran taht / Edinir mi donu (elbiseyi) vü gömleği raht (Şeyhî). Tâ cünun rahtın geyip tuttum fenâ mülkün vatan (Fuzûlî). 4. Kapı ve pencereleri çerçeveye bağlayan erkekli dişili menteşe takımı: Raht-ı bâb-ı sagir, bâ-köşebend, maa halka-i müşebbek, tânesi 180 akçe (1640 Narh Defteri). 5. Merdiven basamaklarında basamak aynası da denen ve basacak yerin karşısına gelen dikey durumdaki kısım. ѻ Raht kâtibi: Raht hazînesinin kayıtları ile meşgul olan kâtip: Has ahırın, raht hazînesindeki mücevherat ve her nevi eşyânın defterini buradan tâyin edilen raht kâtibi tutardı (İsmâil H. Uzunçarşılı). Raht hazînedârı: Raht hazînesinden sorumlu memur. Raht-ı hümâyun: Pâdişahların atına vurulan mücevherli eyer takımı. Raht(-ı hümâyun) hazînesi: Osmanlı sarayında has ahırda en kıymetli ve murassa eyer takımlarının korunduğu hazîne

beygire takılan koşum takımı