"Rakib" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. reḳābet “gözetmek, beklemek”ten raḳіb) 1. Aynı şeyi elde etmek isteyenlerden, aynı amaca varmak için uğraşanlardan her biri: Beni mutlaka Mergup Bey’den dolayı kendisinin rakîbi sanıyor (Ahmed Midhat Efendi). Sâdeddin, bu son rakîbini ortadan kaldırmak için elinde fetvâ iki günde Konya’dan Ankara’ya o zamâna göre yıldırım süratiyle gelir (Ahmet H. Tanpınar). Ve karşısında cihânı hayran bırakmış eski güzelliğinin gurûru içine sıkışıp kalarak etrâfında yeni doğup serpilen rakiplerini farkedemedi (Sâmiha Ayverdi). 2. Aynı sevgiliye gönül verenlerden her biri [Bu anlamda dîvan edebiyâtında çok kullanılmıştır]: Görmedim bir hûb kim yanında olmaya rakîb / Bu cihan bâğında hiç gül olmaz imiş hârsız (Mihrî’den). Sevgili yârimden ayırdın beni / Dilerim Allah’tan bulasın rakîb (Âşık Ömer). Görüp âlemde nâ-kâm olduğum derd-i mahabbetle / Rakîbin bir zaman ömründe şâdân olduğun görsem (Leskofçalı Gālib). 3. “Görüp gözeten, bütün varlıklar üzerinde gözcü durumunda olan, bütün işler murâkabesi ve kontrolü altında bulunan” anlamında esmâ-i hüsnâdan (Allah’ın en güzel isimlerinden)dır.

(Ar. rukūb “binmek”ten rākib) Binen kimse, binici: Tarîk-i âmda kāid ve sâik dahi râkib gibidir (Cevdet Paşa). ѻ Râkip olmak: Bir hayvan veya taşıta binmek.