"ahir" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. āḫir) 1. Son. 2. zf. Sonunda, âkıbet, nihâyet: Her zâlim bir zulme giriftâr olur âhir / Elbette olur ev yıkanın hânesi vîran (Ziyâ Paşa). Âhir olmaz mı toprak altı yerin (Muallim Nâci). 3. i. “Bir evveli olmadığı gibi bir sonu da olmayan, her şeyden sonra kalacak olan” mânâsında esmâ-i hüsnâdan (Allah’ın en güzel isimlerinden)dır: Sensin evvel sensin âhir / Varlık senin buyruk senin (Aziz Mahmud Hüdâyî). ѻ Âhir nefes: Son nefes, ölüm ânı: “Âhir nefeste îmandan ayırma yâ Rabbi!” Âhir-i ömr (âhir ömür): Ömrün sonu [Kelimenin aslı âhir-i ömr şeklinde Farsça tamlama iken zamanla âhir ömür olarak Türkçeleşmiştir]: Büyük babasına âhir ömründe bu işkenceyi çektiren kendisi idi (Hüseyin R. Gürpınar). Âhirü’l-emr: İşin sonunda, âkıbet, nihâyet: “Âhirü’l-emr emeline nâil oldu.”

(Ar. aḫіr) Son, sonuncu, en sonra olan: Makber ki âsâr-ı mevcûdemin en ahîridir... (Abdülhak Hâmit)