"ecir" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ecr “ücret vermek”ten ecіr) Ücret karşılığı çalışan kimse: Bir kimse bir gün işlemek üzere bir ecîr tuttuğu sûrette, tulû-ı şemsten asra kadar yâhut gurûb-ı şemse kadar işlemek husûsunda örf-i belde ne ise ona göre amel olunur (Cevdet Paşa). Ahmet Cemil matbaada bir ecîr değil bir müdir, bir sâhib-i hak, velhâsıl her şey oluyor (Hâlit Z. Uşaklıgil). ѻ Ecîr-i has: Sâdece kendisini ücret karşılığı tutanlar için çalışan kimse: Bırak çalışmayı, emret oturduğun yerden / Yorulma, öyle ya Mevlâ ecîr-i hâsın iken / Yazıp sabahleyin evden çıkarken işlerini / Birer birer oku tekmîl edince defterini / Bütün o işleri Rabbim görür, vazîfesidir / Yükün hafifledi, sen şimdi kahveye gir (Mehmet Âkif). Ecîr-i müşterek: Kendisini tutandan başkası için de çalışabilen kimse.

(Ar. ecr) 1. Bir iş karşılığında verilen ücret. 2. Mânevî karşılık, sevap: Tanrı ona ecir ve sevap versin (Kâtip Çelebi’den Seç.). O zaman aslan gibi ölmenin ecri insan gibi yaşamak olduğunu anla (Ahmet H. Müftüoğlu). ѻ Ecir sabır dilemek: Baş sağlığı dilemek. Ecr-i misil: Bir iş için bilir kişi tarafından takdir edilen ücret. Ecr-i müsemmâ: Taraflar arasında pazarlıkla kararlaştırılan ve belli şartlara ve esaslara bağlanan ücret.