"feryat" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. feryād) 1. Yüksek sesle ve kuvvetle bağırma, bağırtı, haykırış, çığlık, âvâze, figan: Duydum yanımda bir feryâd-ı canhıraş (Hüseyin Sîret). Bir fiske attım, başladı feryâda, koştular imdâda (Eflâtun C. Güney). Küçük Hanım ne çâre ki gene sükûna varamadı, susmasıyle yeniden feryâda başlaması bir oldu (Sâmiha Ayverdi). 2. İmdat isteme, yardım dileme: “Feryâdıma yetişen olmadı.” Feryâdına hîç kimsenin yetmezsin / Feryâd ki feryâd sana kâr etmez (Fuzûlî). 3. teşmil. Şikâyet etme, sızlanma, inleme: Benim feryâdım eyler mi senin âlâmını teskin (Hüseyin Sîret). Kazanırken neşesine, kaybederken feryâdına dayanılmaz (Yusuf Z. Ortaç). Duyulur belki en derin feryat (Hâlit F. Ozansoy).