"hatem" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ḥātem) [Eski bir Arap kabîlesinin reisi olan Hâtem-i Tâî’nin dillere destan cömertliğinden teşmil yoluyle] Çok cömert kimse: Ol âfitâb-ı saltanat ol şehsüvâr-ı memleket / Cem-bezm ü Hâtem-mekrümet memdûh-i esnâf-ı ümem (Nef’î). Cânan yoluna tayyederiz nakd-i sirişki / Sarf eylemede mâmelekin Hâtem-i aşkız (Tarzî’den).

(Ar. ḫātem) 1. Mühür: “Hâtem-i sadâret.” Süleyman Nebî’ye verildi hâtem (Pir Sultan Abdal). Eli altında olma kimsenin hâtem gibi zinhâr / Kimesne demeye tâ kim gözün üstünde kaşın var (Ahmed Süheylî). 2. Yüzük, üzerinde mühür bulunan yüzük: Mest olup uyurken öpmüş la’l-i cânânı rakîb / Ehremenler hâtemi almış Süleyman bî-haber (Bâkî’den). 3. teşmil. Son, en son, sonuncu: O, Ebû Hüreyre’den rivâyet edilen bir hadiste işâret olunduğu gibi gönderilmede sonuncu, yâni hâtem-i enbiyâ, fakat yaratılışta peygamberlerin ilki, yâni peygamberlik yolunu aydınlatan ilk meş’aledir (Mertol Tulum).