"hatib" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ḫuṭbe “hitap etmek”ten ḫaṭіb) 1. Güzel söz söyleyen, hitâbet yeteneği olan kimse: “Hamdullah Suphi büyük hatiplerimizdendir.” 2. Topluluk karşısında söz söyleyen kimse: “Hatibi kimse dinlemiyordu.” Bir gündü, Beyazıt’tan geçerken meydanın ortasına konmuş bir kürsüde bir hatip söz söylüyordu (Sâmiha Ayverdi). 3. Cuma günleri câmide minbere çıkarak hutbe okumakla görevli olan kimse. ѻ Hatip ebrûsu: XVIII. yüzyılda Ayasofya Câmii hatîbi Mehmed Efendi’nin buluşu olduğu için bu isimle bilinen ve çarkıfelek, yürek, yıldız şekilleri kullanılarak yapılan bir ebrû çeşidi: Bu celî sülüs levhanın dış pervazında nefis bir hatip ebrûsu kullanılmıştır (Muhittin Serin). Hatip kılıcı: 1. Eskiden halîfe nâmına hutbe okuyan hatiplerin minbere çıkarken yanlarına aldıkları temsîlî kılıç. 2. mec. Sâdece temsîlî değeri olan göstermelik şey.