"kepaze" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. kebāde “yumuşak yay”dan) [1. ve 2. anlamlar sonradan ortaya çıkmıştır] 1. Rezil, utanmaz, haysiyetsiz: Beni o kadar kepâze bir adam zannetme (Hüseyin R. Gürpınar). Ben bu kepâze herife esâsen kız vermezdim, ama neye yarar, işe şeytan karıştı (Fahri Celâl). 2. Kötü nitelikli, değersiz: Efendim, böyle kepâze binâda çocuk terbiye edilemez (Reşat N. Güntekin). 3. i. Eskiden acemilerin kol alıştırmak için kullandıkları gevşek tâlim yayı, kebâde: Kemân-ı Rüstem olmaz mı kepâze dest-i âşıkta / Çeker zîrâ ki her dem çille-i saht-ı dü ebrûyu (Fıtnat Hanım). ѻ Kepâze etmek: Rezil rüsvâ etmek, utanılacak duruma düşürmek: Beni konu komşuya kepâze etti. Eee, elimde değil, mezhebim dardır vesselâm!... (Fahri Celâl). Kepâze olmak: Rezil rüsvâ olmak, utanılacak duruma düşmek.