"sarp" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Eski Türk. sarp “güç, zor, çetin”) 1. Çok dik, çıkılması, geçilmesi zor: Gönül ne gezersin sarp kayalarda / İniver aşağı yola gidelim (Karacaoğlan). Sarp bir dağa kaçan Alâüddevle’nin oğlu ile iki torunu eline esir düştü (Ömer Seyfeddin). Sırt o kadar sarptı ki iki elimle tahta semere sarılmak zorunda kalıyordum (Hâlide E. Adıvar). 2. Güç, zor, müşkül: Sana sarp ise bu iş ona âsan / Ki gayr-i mümkine bulur ol imkân (Işknâme – T. S.). Ne çâre eylesin sarp oldu hâli / Dağıldı çeri kalmadı mecâli (Salâtinnâme – T. S.). 3. Çetin, sert, güçlü: Çınarlı, en çok efe çıkaran sarp tabiatlı haşin bir köydü (Ömer Seyfeddin). Ordu milletlerin en çok dövüşen, en sarpı / Adamış sevdiği Allâh’ına bir böyle yapı (Yahyâ Kemal). 4. i. Çıkılması, geçilmesi zor olan yer: Âşıklar usanmaz bayırdan sarptan (Pir Sultan Abdal). Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğratır / Mürşid-i kâmil olanın yolu gāyet âsân imiş (Niyâzî-i Mısrî). Çöldeki ceylânlar çıkmadan sarpa / Kement atıp kollarını saralım (Âşık Veysel). ѻ (İş, mesele) Sarpa sarmak: Halli güç engellerle karşılaşmak, güç bir durum almak, çıkmaza girmek: Meselenin büsbütün sarpa sarıp diğer bir şekil alacağı anlaşılıyor (Hüseyin R. Gürpınar). Ben araya girersem sanırım iş daha sarpa sarar (Reşat N. Güntekin).